Πασχαλιάτικες κάρτες

Από τους  μαθητές και τις μαθήτριες του Α1

ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η βουλή των Ελλήνων βρίσκεται στην πλατεία Συντάγματος. Στα παλιότερα χρόνια ήταν το παλάτι του πρώτου βασιλιά της Ελλάδας, Όθωνα. Στο εσωτερικό της υπάρχουν ακόμα δωμάτια από τα χρόνια της βασιλείας του.

Στην είσοδο παρακολουθήσαμε ένα βιντεάκι σχετικά με τη λειτουργία της βουλής και την ιστορία της. Μπαίνοντας πιο μέσα ακολουθήσαμε τις μεγαλοπρεπείς σκάλες που ήταν κατασκευασμένες από τα χρόνια του Όθωνα και σώζονται μέχρι σήμερα. Έπειτα μπήκαμε στο δωμάτιο που φυλάσσονται  τα προσωπικά αντικείμενα του Χαρίλαου Τρικούπη. Επίσης μας έδειξαν τον παλιό τρόπο εκλογής των πρωθυπουργών.

Το καλύτερο μας το άφησαν για το τέλος: η αίθουσα που συνεδριάζει η ολομέλεια της βουλής. Το πιο συναρπαστικό ήταν ότι είχαμε την ευκαιρία να καθίσουμε για πρώτη φορά στις θέσεις των βουλευτών.

Η βουλή μας άρεσε πολύ, γιατί ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και όχι ένα απλό μουσείο. Δεν υπάρχει κάτι που να μη μας άρεσε ή να μας κούρασε. Αντίθετα, όλα ήταν φανταστικά!

                         ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ Κ.

                         ΑΘΗΝΑ Κ.

                         ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ζ.

                         ΜΑΡΙΑ-ΣΩΤΗΡΙΑ Γ.       

 

   

ΑΛΛΑΓΗ ΦΡΟΥΡΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Στις  6-4-2014 παρακολουθήσαμε τη μεγάλη αλλαγή της φρουράς που πραγματοποιείται κάθε Κυριακή στις 11:30 το πρωί. Ήμαστε πολύ τυχεροί που βρεθήκαμε σ’ αυτό  το συμβάν, διότι ήταν συναρπαστικό και εκθαμβωτικό.

Είχαν έρθει πολλοί τουρίστες να την παρακολουθήσουν και μόνο αυτό δείχνει ότι είναι άξια μεγάλης προσοχής.

Οι δυο τσολιάδες αλλάζουν κάθε δύο ώρες, αλλά αυτή η αλλαγή – η μεγάλη – συνοδεύεται από μπάντα, από όλους τους τσολιάδες και μια πολύ οργανωμένη και επιβλητική παρέλαση.

Όλοι μας μείναμε μ’ ανοιχτό το στόμα από το αποτέλεσμα και αυτό δείχνει τη σκληρή δουλειά που είχαν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν. Είναι επίσης προσωπική τιμή για κάθε τσολιά και τιμή προς την πατρίδα να υπηρετείς σ’ αυτή τη φρουρά.

Μας άρεσαν όλα, ιδιαίτερα όμως ο βηματισμός των τσολιάδων. Δε μας άρεσε η πολυκοσμία, διότι δεν μπορούσαμε να βγάλουμε φωτογραφίες εκεί που θέλαμε. Το αγαπημένο μας μέρος όμως ήταν ότι φωτογραφηθήκαμε δίπλα στους τσολιάδες.

              ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Σ.

              ΣΤΕΡΓΙΟΣ Β.

              ΒΑΣΙΛΗΣ Σ.

 

Ο ΒΡΑΧΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Ξεκινώντας την ανάβαση είδαμε στα δεξιά μας το επιβλητικό ωδείο του Ηρώδου του Αττικού. Χτίστηκε με ταχύτατο ρυθμό με δαπάνες του Ηρώδη του Αττικού κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., προς τιμήν της συζύγου του Ασπασίας Αννίας Ρηγίλλης.

 Συνεχίζοντας περάσμε από τα προπύλαια. Είναι η πολυτελής πύλη για την ακρόπολη και είναι δωρικού ρυθμού.

 Ο Παρθενώνας, ναός χτισμένος προς τιμή της Αθηνάς, προστάτιδας της πόλης της Αθήνας, υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα. Μέσα στο ναό υπήρχε το χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς που το είχε φτιάξει ο Φειδίας.

Με τους πολλούς πολέμους όμως κάποια μέρη του ναού καταστράφηκαν. Επίσης πολλά αρχαία αγάλματα και μέρη του ναού, δυστυχώς  βρίσκονται σήμερα στο βρετανικό μουσείο.

Η ξεναγός μάς έδειξε το μέρος όπου η θεά Αθηνά ακούμπησε το δόρυ της και βγήκε η ελιά και πού ο Ποσειδώνας χτύπησε την τρίαινά του και βγήκε νερό.

Επίσης είδαμε τις Καρυάτιδες και είχαμε για θέα όλη την Αθήνα.

Απ’ όσα είδαμε και ακούσαμε, είμαστε πολύ περήφανοι που είμαστε Έλληνες!

                                                                                                                          ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ Τ.

                                                                                                                          ΡΑΦΑΗΛ Λ.

                                                                                                                          ΚΛΕΟΝΙΚΗ Δ.

ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

   Στο αττικό πάρκο της Αθήνας είδαμε πολλά και ενδιαφέροντα ζώα: τροπικά πουλιά, ζώα της σαβάνας όπως λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις, ζώα της Ασίας όπως λευκή τίγρη, κόμπρες, πύθωνες, πλήθος άλλων ζώων και το υπέροχο σόου των δελφινιών.

Μάθαμε για το πώς ζουν τα ζώα, πού ζουν, τι τρώνε, αν ζουν σε αγέλες ή όχι, μάθαμε για τα μικρά τους και πώς τα εκπαιδεύουν.

     Μας άρεσε το σόου των δελφινιών, γιατί έκαναν πράγματα που ένας άνθρωπος δε  θα μπορούσε να φανταστεί. Επίσης μας άρεσε η στιγμή που μια καμηλοπάρδαλη έσκυψε προς το μέρος μας και είχαμε την ευκαιρία να την χαϊδέψουμε. 
Δεν υπήρχε κάτι που δε μας άρεσε, γιατί όλα τα ζώα ήταν μοναδικά. Το μόνο πράγμα που μας χάλασε τη διάθεση ήταν που φύγαμε νωρίς.

ΓΙΩΡΓΟΣ Π.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Τ.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ Χ.

O Εθνικός Κήπος

O Εθνικός Κήπος αποτελεί πάρκο έκτασης 15,5 εκταρίων στο κέντρο της Αθήνας και, προσθέτοντας τον κήπο του Ζαππείου με έκταση 13 εκταρίων, το πάρκο έχει έκταση 28,5 εκταρίων (285 στρέμματα). Η πρώτη του ονομασία μέχρι το 1974ήταν «Βασιλικός Κήπος». Το πάρκο βρίσκεται δίπλα από τη Βουλή των Ελλήνων και εκτείνεται προς τα νότια όπου βρίσκεται το Ζάππειο μέγαρο απέναντι από το Παναθηναϊκό στάδιο όπου τελέστηκαν οι πρώτοι Μοντέρνοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896.

Ο κήπος μετονομάστηκε σε Εθνικό κήπο το 1927 κατά την περίοδο της αβασίλευτης δημοκρατίας. Είναι ανοιχτός για το κοινό από την Ανατολή μέχρι τη Δύση του Ηλίου. Η κύρια είσοδος του πάρκου είναι από την Λεωφόρο που μετονομάστηκε σε Αμαλίας προς τιμήν της, αφού αυτή οραματίστηκε τον κήπο. Υπάρχουν άλλες έξι είσοδοι στον κήπο: μία από την οδό Βασιλίσσης Σοφίας, τρεις από την οδό Ηρώδου Αττικού (η μία είναι κλειδωμένη με αλυσίδα) και δύο από την περιοχή τού Ζαππείου πάρκου. Στον κήπο υπάρχουν λίμνες με πάπιες, ένας μικρός ζωολογικός κήπος, καφετέρια, η παιδική βιβλιοθήκη και μια παιδική χαρά.      

                                                                                                    Παναγιώτα Ε.

         
                                                            

Μια ιστορία πολλές διαφορετικές καταστάσεις

Μια ιστορία πολλές διαφορετικές καταστάσεις

1)Ένα πρωί έφεραν στο κτίριο που ήταν τα γραφεία ένα μηχάνημα ροφημάτων και το τοποθέτησαν δίπλα στις σκάλες του τρίτου ορόφου μιας εταιρίας όπου δούλευε ο κος Γιάννης ως καφετζής.
Μια μέρα όμως το μηχάνημα χάλασε και χρειαζόταν αντικατάσταση. Όταν το έμαθε ο κος Γιάννης χάρηκε πάρα πολύ έστω για δύο μέρες, δηλαδή όσο χρειαζόταν να έρθει ένα καινούργιο μηχάνημα ροφημάτων.
Όμως εκείνες τις δύο μέρες οι πελάτες του μηχανήματος χωρίς να έχουν άλλη επιλογή άρχισαν να παραγγέλνουν από τον κο Γιάννη.
Σύντομα ο κος Γιάννης κατάλαβε πόσο τον βοηθούσε αυτό το μηχάνημα και ότι το είχε παρεξηγήσει. Επίσης κατάλαβε ότι πριν βγάλεις ένα συμπέρασμα πρέπει πρώτα να το καλοσκεφτείς. (Γιάννης Γ., Παναγιώτης, Μανώλης, Ραμόνα) 

2)Ένα πρωί έφεραν στο κτίριο που ήταν τα γραφεία ένα μηχάνημα ροφημάτων και το τοποθέτησαν δίπλα στις σκάλες του τρίτου ορόφου μιας εταιρίας όπου δούλευε ο κος Γιάννης ως καφετζής.
Επειδή οι συκοφαντίες δεν ήταν αρκετές παραπονέθηκε στον προσωπάρχη. Η απάντηση όμως που πήρε ήταν ότι έπρεπε να συμβιώσει και να μοιραστεί τη δουλειά με το μηχάνημα.
Ο κος Γιάννης προσπάθησε να πείσει τον εαυτό του ότι το μηχάνημα δεν θα επηρεάσει τη δουλειά του, όμως δυστυχώς δεν τα κατάφερε.
Εκείνο το βράδυ του ήρθε η ιδέα να καταστρέψει το μηχάνημα. Το μεσημέρι του Σαββάτου που θα έφευγαν όλοι και θα ήταν μόνος θα έβαζε το σχέδιο του σε εφαρμογή.
Έτσι κι έγινε. Πήρε τα εργαλεία του θανάτου και ξεκίνησε για το μέρος που ήταν το μηχάνημα και όταν έφτασε ξεκίνησε την καταστροφή του. Όμως, όταν βρήκε την καρδιά του και την άγγιξε, το μηχάνημα ζωντάνεψε. Ο κος Γιάννης νόμιζε ότι ονειρευόταν, μέχρι που άκουσε τη φωνή του να του λέει: “Γιατί θέλεις να με καταστρέψεις; Τι σου έχω κάνει;” ο κος Γιάννης έμεινε σιωπηλός και κατόπιν του διηγήθηκε την ιστορία του.
Το μηχάνημα του πρότεινε να συμφιλιωθούν και να γίνουν φίλοι όμως αυτός αρνήθηκε.
Την επόμενη μέρα ένας υπάλληλος βρήκε τον κο Γιάννη να έχει πάθει ηλεκτροπληξία. (Ηλιάνα, Κατερίνα, Παναγιώτα, Ευαγγελία) 

2α) Ένα πρωί έφεραν στο κτίριο που ήταν τα γραφεία ένα μηχάνημα ροφημάτων και το τοποθέτησαν δίπλα στις σκάλες του τρίτου ορόφου μιας εταιρίας όπου δούλευε ο κος Γιάννης ως καφετζής.                                                                                          Το μεσημέρι του Σαββάτου και ενώ είναι έτοιμος να κόψει τα καλώδια, κάτι συνέβη. Το μηχάνημα ζωντάνεψε και ο κος Γιάννης έφυγε τρέχοντας φοβισμένος.
Το άλλο πρωί ο κος Γιάννης φοβόταν να πάει στη δουλειά του, αλλά ήταν αναγκασμένος. Όταν έφτασε είδε ότι όλα ήταν κανονικά. Το απόγευμα όμως που έφυγαν όλοι, το μηχάνημα ξαναζωντάνεψε και άρχισε να μιλάει. Είπε στον κο Γιάννη ότι ήθελε να τα βρούνε και να δουλεύουν μαζί, χωρίς να έχουν κάποια έχθρα μεταξύ τους.
Από τότε η δουλειά τους πήγαινε πολύ καλύτερα και έγιναν φίλοι. Όμως υπήρχε κάτι που δεν άρεσε στον κο Γιάννη. Να κάνει τόση παρέα με ένα μηχάνημα. Εκείνο το βράδυ είδε στο όνειρο του ότι το μηχάνημα έγινε άνθρωπος. Και πραγματικά την επόμενη μέρα που πήγε στη δουλειά δεν πίστευε αυτό που έβλεπε. Η μηχανή είχε γίνει άνθρωπος. (Ιωάννα, Δώρα, Σάντρα)
3)Ένα πρωί έφεραν στο κτίριο που ήταν τα γραφεία ένα μηχάνημα ροφημάτων και το τοποθέτησαν δίπλα στις σκάλες του τρίτου ορόφου μιας εταιρίας όπου δούλευε ο κος Γιάννης ως καφετζής. Όταν ο κος Γιάννης έμεινε μόνος στο κτίριο, άνοιξε το μηχάνημα με ένα κατσαβίδι και πρόσθεσε φάρμακο για τον πονόκοιλο στα αποθηκευμένα ροφήματα. Το επόμενο πρωί όλος ο κόσμος που αγόρασε και από ένα ρόφημα άρχισε να έχει πονόκοιλο. Έτσι όλοι πίστεψαν στα λόγια του καφετζή.
Εξαγριωμένοι πήγανε στον προσωπάρχη για να κάνουνε τα παράπονά τους και ζήτησαν να φύγει από εκεί. Και αυτό έγινε.
Ο κο Γιάννης επανέκτησε τους πελάτες του και αισθάνθηκε χαρά και ικανοποίηση ταυτόχρονα. (Αναστασία, Λεωνίδας Λ., Χρήστος, Γιάννης Τ.)
4)Ένα πρωί έφεραν στο κτίριο που ήταν τα γραφεία ένα μηχάνημα ροφημάτων και το τοποθέτησαν δίπλα στις σκάλες του τρίτου ορόφου μιας εταιρίας όπου δούλευε ο κος Γιάννης ως καφετζής.
Ο κος Γιάννης χάνει τη δουλειά του δουλειά του επειδή βγάζει λιγότερα χρήματα από το μηχάνημα. Για αυτό και αποφασίζει να το εκδικηθεί. Παίρνει ένα κατσαβίδι για να το καταστρέψει.
Το μηχάνημα όμως ζωντανεύει και όταν βλέπει τον καφετζή, κάνει σαν να μην έχει ζωντανέψει, γιατί νόμιζε ότι ήταν ένας τεχνικός. Ο καφετζής ανοίγει την πλάτη του μηχανήματος, κόβει ένα καλώδιο και τότε... παθαίνει ηλεκτροπληξία. (Ρονάλντο, Νίκος, Λεωνίδας Χ., Κώστας)

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Ο Ακάθιστος Ύμνος (Χαιρετισμοί) είναι ένα μεγάλο και σπουδαίο ποίημα, γραμμένο τον 6ο αιώνα μ.Χ., που μιλάει στην Παναγία και της λέει επαίνους, ευχαριστίες και προσευχές.

Ποιητής των Χαιρετισμών είναι μάλλον ο άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, ένας από τους μεγαλύτερους ελληνόγλωσσους ποιητές όλων των εποχών. Το ποίημα είναι μελοποιημένο (έχει μουσική) και ανήκει στο είδος κλασικής μουσικής του Βυζαντίου που λέγεται “κοντάκιο”. Έχει 24 στροφές (“οίκους”), που αρχίζουν, με τη σειρά, από τα 24 γράμματα της αλφαβήτου.   Τον 7ο αιώνα, όταν ο λαός της Κωνσταντινούπολης σώθηκε από την επίθεση των Αβάρων μετά από παρέμβαση της Παναγίας, όλοι έψαλλαν στην Αγία Σοφία τον Ακάθιστο Ύμνο όρθιοι (από εκεί και το όνομά του) και τότε μάλλον γράφτηκε το πασίγνωστο αρχικό τροπάριο “Τη Υπερμάχω Στρατηγώ”. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ψάλλει τους Χαιρετισμούς κάθε Παρασκευή βράδυ, τις πρώτες 5 εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Για την ακρίβεια, κόβουμε τους Χαιρετισμούς σε 4 κομμάτια (λέγονται “4 στάσεις”) και λέμε από ένα κάθε Παρασκευή, ενώ την 5η Παρασκευή λέγεται ολόκληρο το έργο.

Ειρήνη Λ.