6 Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας

                                                                                              Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β2 τάξης

Αποκριάτικες μάσκες

 Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α1 τάξης

Τα παιχνίδια του μέλλοντος

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α1 τάξης

Το κλειδί των ευχών

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α1 τάξης

Κανόνες σωστής τηλεθέασης

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α1 τάξης

Αστεία πρόσωπα, αστείοι άνθρωποι

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α1 τάξης

Ο Διγενής Ακρίτας

Διγενής Ακρίτας

 Ο Βασίλειος Διγενής Ακρίτας είναι ο γνωστότερος από τους ήρωες των ακριτικών τραγουδιών και πρωταγωνιστής ενός έμμετρου αφηγηματικού έργου του 11ου-12ου αι., το οποίο είναι γνωστό ως Διγενής Ακρίτaς ή Έπος του Διγενή Ακρίτa. Σύμφωνα με τον μύθο ήταν ένας από τους Ακρίτες, τους φρουρούς των Βυζαντινών συνόρων και απέκτησε το προσωνύμιο Διγενής εξαιτίας της εθνικής καταγωγής του: η μητέρα του ήταν κόρη βυζαντινού στρατηγού και ο πατέρας του εμίρης από την Συρία.

Σε μία από τις διασκευές του έπους αναφέρεται ότι ήταν σύγχρονός του Αυτοκράτορα Βασίλειου, αλλά δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί με βεβαιότητα εάν πρόκειται για τον Βασίλειο Α΄ ή τον Βασίλειο Β΄, γνωστό και ως Βασίλειο Βουλγαροκτόνο.

                                                                                       Ειρήνη Λ.

Ο Τάλως

Tάλως (μυθολογία)

 Ο Τάλως ήταν μυθικός φύλακας της Κρήτης. Ήταν γιγάντιος, ανθρωπόμορφος και με σώμα από χαλκό. Σχετικά με την προέλευσή του, υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. Η πιο γνωστή, από τον Απολλόδωρο, λέει πως τον κατασκεύασε ο θεός Ήφαιστος και τον χάρισε στο βασιλιά Μίνωα για να φυλάει την Κρήτη. Ο Πλάτων τον θεωρεί υπαρκτό πρόσωπο, αδελφό του Ροδάμανθυ. Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος αναφέρει ότι ήταν δώρο του Δία στην Ευρώπη, η οποία μετά τον χάρισε στο γιο της Μίνωα. Ο Τάλως κατά τον Πλάτωνα ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον να επιτηρεί την εφαρμογή των νόμων στην Κρήτη, κουβαλώντας τους μαζί του γραμμένους σε χάλκινες πλάκες. Οι περισσότερες πηγές αναφέρουν ότι ήταν άγρυπνος φύλακας της Κρήτης που γύριζε τις ακτές του νησιού τρεις φορές τη μέρα. Κρατούσε σε απόσταση τα άγνωστα πλοία που πλησίαζαν την Κρήτη πετώντας τους τεράστιες πέτρες. Αν οι άγνωστοι είχαν ήδη αποβιβαστεί, τους έκαιγε με την ανάσα του ή πυράκτωνε το χάλκινο σώμα του σε κάποια φωτιά, τους αγκάλιαζε σφιχτά πάνω του κι έτσι τους έκαιγε.

Το τέλος του Τάλω ήρθε όταν συναντήθηκε με τους Αργοναύτες που γύριζαν από την Κολχίδα. Θέλοντας να δέσουν οι Αργοναύτες στο νησί αντιμετώπισαν τον γίγαντα που τους κρατούσε σε απόσταση. Τότε η Μήδεια, που ταξίδευε μαζί τους, μάγεψε με τα λόγια της τον Τάλω, υποσχόμενή του αθανασία, κι έτσι μπόρεσε ο Ιάσονας να του αφαιρέσει το καρφί στη φτέρνα του που έκλεινε τη μια και μοναδική φλέβα που διέτρεχε όλο το κορμί του και περιείχε ιχώρ (είναι το αίμα των θεών αλλά και των αθανάτων), θανατώνοντάς τον.                                                    

                                                                                       Ειρήνη Λ.

ΑΖΤΕΚΟΙ

                                                                                                                           ΝΙΚΟΣ Κ.

Εφημερίδα

Έθιμα Χριστουγέννων

‘Το τάισμα της βρύσης’

   Στην Κεντρική Ελλάδα οι κοπέλες τα χαράματα των Χριστουγέννων πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση «για να κλέψουν το άκραντο νερό». Το λένε άκραντο, δηλαδή αμίλητο γιατί δεν βγάζουν λέξη σε όλη τη διαδρομή. Όταν φθάνουν εκεί, την ταΐζουν με διάφορες λιχουδιές: βούτυρο,  ψωμί, τυρί…και λένε: «Όπως τρέχει το νερό σ’ βρυσούλα μ’, ετσ’ να τρέχει και το βιο’ μ’». Έπειτα ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, παίρνουν νερό και γυρίζουν στα σπίτια τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιουν όλοι από αυτό το άκραντο νερό.

‘ Το Χριστόψωμο’

Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε την παραμονή των Χριστουγέννων η νοικοκυρά με ευλάβεια και με ειδική μαγιά από ξερό   βασιλικό. Απαραίτητος επάνω χαραγμένος ο σταυρός και γύρω γύρω διάφορα σκαλιστά στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου κι εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών. Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο κι αφού το σταύρωνε το έκοβε και το μοίραζε σε όλη την οικογένεια του.     

 Ελένη Καζαντζίδου
Άννα Νικολαΐδου
Έλενα Μιχαηλίδου

                                                                       

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

 Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1911 και πέθανε στην Αθήνα το 1996. Το πραγματικό του όνομα ήταν Οδυσσέας Αλεπουδέλης και η καταγωγή του ήταν από το νησί της Λέσβου.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1960 κέρδισε το πρώτο κρατικό βραβείο ποίησης για το έργο του «Άξιον Εστί». Το 1979 πήρε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας ως ένδειξη τιμής για το ποιητικό του έργο και το 1989 τιμήθηκε με το γαλλικό παράσημο του Ανώτατου Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής.

Σημαντικότερα έργα του είναι: Προσανατολισμοί (1940), Ήλιος ο πρώτος (1943), Άξιον Εστί (1959), Ήλιος ο Ηλιάτορας (1971),Ο ζωγράφος Θεόφιλος (1973),Η μαγεία του Παπαδιαμάντη(1976), Μαρία Νεφέλη (1978).

    Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από σπουδαίους μουσικοσυνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζηδάκης.  

                                                                                   Βασίλης Γρίβας

                                                                       Βαγγέλης Καραμαλίγκας

                                                                                      Χρήστος Λάτσι

 

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

   Ο Ιανουάριος πήρε το όνομά του από τον Ιανό, θεό κάθε αρχής στη ρωμαϊκή μυθολογία. Όπως αναφέρει σχετικά και ο Ηλίας Αναγνωστάκης: «Ο Ιανός ήταν θεός δίμορφος, που παριστάνεται πότε με κλειδιά ή με τριακόσιες ψήφους στο δεξί χέρι και εξήντα πέντε στο αριστερό, όσες οι μέρες του έτους. Τον έλεγαν και Αιωνάριος, επειδή τον θεωρούσαν του αιώνος πατέρα. Είχαν μάλιστα οριστεί 12 πρυτάνεις να τον υμνούν και υπήρχε δωδεκάβωμον στον ναό του, όσοι και οι μήνες του έτους».

   Μια από τις ωραιότερες παροιμίες του Γενάρη είναι:

Να ’μουν το Μάη γάιδαρος

τον Αύγουστο κριάρι

όλο το χρόνο κόκορας

και γάτος τον Γενάρη

   Ο Ιανουάριος είναι επίσης γνωστός και ως Καλαντάρης από τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς και τα δώρα καλενδών του Ιανουαρίου. Τα δώρα αυτά είναι τα σημερινά «δώρα των Χριστουγέννων».

   Στη Βυζαντινή εποχή ο 13ος     μισθός ήταν πράγματι δώρο και όχι μισθός. Όπως αναφέρει ο Σπύρος Τραϊανός τα δώρα αυτά είχαν την εξής προέλευση: Με την αρχή του χρόνου άρχιζε η θητεία των υπάτων, οι οποίοι σε σχετική πομπή στους δρόμους σκορπούσαν νομίσματα, που αρχικώς ήσαν χρυσά αλλά αργότερα, επί Ιουστινιανού, περιορίστηκαν σε αργυρά. Μικρά νομίσματα συνέλλεγαν  όμως και τα παιδιά, που περιέρχονταν στα σπίτια συγγενών και φίλων για να ευχηθούν. Έτσι γεννήθηκαν τα «κάλαντα»,  που φθάνουν μέχρι τις ημέρες μας, και η αφετηρία τους ήταν οι καλένδες του Ιανουαρίου.

                                                                                     Φιλοθέη Μούρκου

                                                                                       Ανδριάνα Τζιούρα

 

Γιατροί του Κόσμου

Οι Γιατροί του Κόσμου είναι μια παγκόσμια μη κυβερνητική οργάνωση. Δημιουργήθηκε για την παροχή περίθαλψης και ανθρωπιστικής βοήθειας σε χώρες που πλήττονται από φυσικές καταστροφές, πολέμους κλπ. Αποτελείται κυρίως από γιατρούς.

Οι Γιατροί του Κόσμου ιδρύθηκαν στη Γαλλία το 1980.  Δέκα χρόνια μετά, μια ομάδα 150 μελών συγκεντρώθηκαν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ίδρυσαν το Ελληνικό παράρτημα των Γιατρών του Κόσμου.

Οι Έλληνες Γιατροί του Κόσμου αποτελούν ισότιμη εθνική αντιπροσωπεία του Δικτύου MEDECINS DU MONDE INTERNATIONAL με 12 άλλες αντιπροσωπείες σε: ΗΠΑ, Γαλλία, Καναδά, Ελβετία, Κύπρο, Ιταλία, Αργεντινή, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία.

   Οι Γιατροί του Κόσμου μέσα από την Ιατρική Ανθρωπιστική δράση τους είναι σταθεροί υπερασπιστές όλων των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αντιτίθενται αποφασιστικά στον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση κοινωνικών ομάδων, στην πολιτική της Εθνικής Κάθαρσης και στην κοινωνική ανισότητα.

                                                                                  Κατερίνα Ράντη

                                                                          Λυδία Ελευθεριάδου

                                                                                      Έλενα Ελεζάι

                                                                                     Σοφία Λαζίδου


THE UNITED KINGDOM

The United Kingdom is in the North-West part of Europe. There are four parts in it: England, Wales, Scotland and Northern Ireland.

The capital city is London.
The population is around 70 million.
The currency is the sterling pound. 

Εριάννα Χαλκιά - Γιώργος Βλάχος
Μάριος Λιναράς - Γιώργος Μικριτσιάν

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

 

Την τιμητική τους έχουν στις 30 Ιανουαρίου οι τρεις Ιεράρχες, προστάτες των Γραμμάτων.

Οι τρεις Ιεράρχες, οι μεγάλοι πατέρες της εκκλησίας μας, ήταν ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης  Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος  Θεολόγος.

Αλέξανδρος – Βλαδίμηρος

Ανιλέντα  -  Βίκτωρ

 

 

ΣΠΗΛΑΙΟ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ

Το σπήλαιο Πετραλώνων βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο απόν το χωριό Πετράλωνα του νομού Χαλκιδικής. Είναι ανοιχτό για το κοινό από το 1979. Στο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν από τον Άρη Πουλιανό τα ίχνη κατοίκησης Αρχανθρώπων 700.000 περίπου ετών.

Το σπήλαιο ανακάλυψε ο Φίλιππος Χαντζαρίδης στις 10/5/1959 κι έγινε γνωστό για τα         παλαιοανθρωπολογικά του ευρήματα, μετά την τυχαία ανακάλυψη, από έναν κάτοικο των Πετραλώνων, ενός απολιθωμένου ανθρώπινου κρανίου. Η αξία του ευρήματος και η μοναδικότητά του έδωσαν αφορμή σε μια σειρά εργασιών μέσα κι έξω από το σπήλαιο. Το 1968 και την περίοδο 1974-1988 διενεργήθηκαν ανασκαφές   από τον (παλαιο)ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό.

Στις δημοσιεύσεις του για το σπήλαιο γίνεται λόγος για λίθινα και οστέινα εργαλεία τα οποία αποτελούν τις πρώτες μαρτυρίες κατοίκησης του ελληνικού γεωγραφικού χώρου.

Από ανθρωπολογικής άποψης το απολιθωμένο κρανίο είναι ένα σπουδαιότατο εύρημα, γιατί ανήκει σε άνθρωπο που έζησε 700.000 χρόνια πριν και θεωρείται ο αρχαιότερος Ευρωπαίος πρόγονος που έχει ανακαλυφθεί.      

Σοφία Δημητριάδου

Παρθένα Κοχλιαρίδου

Μάριος Ντότσι