Ο Ιουστινιανός

Ο Ιουστινιανός ο γνωστός  και ως  Μέγας Ιουστινιανός  ήταν  Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 527έως το 565. Κατά την διάρκεια της  βασιλείας του, προσπάθησε να αναβιώσει το μεγαλείο της αυτοκρατορίας και να ανακαταλάβει το απωλεσθέν το δυτικό μισό της ιστορικής  Ρωμαϊκής  Αυτοκρατορίας.  

    Ήταν  εξαιρετικά ικανός αλλά και  αυταρχικός κυβερνήτης, με βαθιά λατινική και κλασσική μόρφωση. Η γυναίκα του Θεοδώρα, την οποία γνώρισε και παντρεύτηκε τον καιρό της εξουσίας του θείου του μέσω των κοινών τους επαφών με τους Βένετους, ήταν ταπεινής καταγωγής, αλλά ταυτόχρονα υπέρμετρα φιλόδοξη, ικανή, οξυδερκής και κυρίως πολύ όμορφη. Παρά την ταπεινή της καταγωγή, ο Ιουστίνος Α' τη δέχτηκε, όχι όμως και η γυναίκα του, η οποία δεν επέτρεψε το γάμο μέχρι το θάνατό της το 524. Ακόμα και αν το παρελθόν της Θεοδώρας ήταν όντως σκοτεινό, είναι σίγουρο ότι με το γάμο της με τον Ιουστινιανό μεταμορφώνεται σε ιδανική σύζυγο και Αυτοκράτειρα. Από τις πρώτες ενέργειες του Ιουστινιανού ήταν η βελτίωση των οικονομικών, μέσω είσπραξης των φόρων, εργασία που ανέθεσε στον ικανό αλλά αντιπαθή στο λαό Ιωάννη Καππαδόκη. Επίσης, αναθέτει τον ίδιο καιρό στον Τριβωνιανό την επανακωδικοποίηση των νόμων του Θεοδοσίου, απαλείφοντας αντικρουόμενες διατάξεις και μειώνοντας δραστικά το μέγεθος και την έκταση των ισχυουσών διατάξεων. Αντιμετώπισε τους Σασσανίδες Πέρσες ήδη από το 532, οπότε και υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με το βασιλιά Χοσρόη Α΄, ώστε να μπορέσει να ασχοληθεί απερίσπαστος με το μεγάλο του όνειρο, την ανακατάκτηση της Δύσης.

Σέβη Λ.

Η Λαγγόνα

Είναι ο μικρότερος ευρωπαϊκός Κορμοράνος, με κοντό ράμφος και μακριά ουρά. Σήμερα φωλιάζει μόνο στη Μακεδονία και στη Θράκη με το σύνολο σχεδόν του πληθυσμού στη Μικρή Πρέσπα, στην Κερκίνη και στο Δέλτα του Αξιού. Ο σημερινός αναπαραγόμενος πληθυσμός υπολογίζεται σε 400 ζευγάρια. Φωλιάζει κατά αποικίες, συχνά μαζί με ερωδιούς, σε δένδρα, κυρίως σε λίμνες αλλά και δέλτα ποταμών.

Είναι επιδημητικό είδος. Γεννάει 4-6 αυγά, που τα κλωσσάνε και οι δύο γονείς για έναν περίπου μήνα. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά  με ψάρια, που τα πιάνει βουτώντας στο νερό είτε μοναχικά είτε σε μικρές ομάδες. Οι αποικίες της Λαγγόνας στην Ελλάδα μειώνονται συνεχώς αριθμητικά. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στις συνεχιζόμενες ανθρώπινες επεμβάσεις στους υγροτόπους.

Βαλέρια Π.

Γυπαετός (Κοκαλάς)

Μήκος: 100 - 115 εκ. Άνοιγμα φτερούγων: 266 - 282 εκ.

Ασπροκίτρινο κεφάλι, πορτοκαλοκίτρινο σώμα, μαυριδερές φτερούγες. Χαρακτηριστικό του πουλιού είναι δυο τούφες από μακριές μαύρες τρίχες που βρίσκονται και απ' τις δυο πλευρές του ράμφους και μοιάζουν με μούσι. Είναι το

μεγαλύτερο πουλί της Ευρώπης. Είναι πιο ευέλικτος απ' όλους τους γύπες και πάντα κυκλοφορεί μόνος ή σε ζευγάρια. Φωλιάζει σε απόκρημνα βράχια, αλλά την τροφή του την αναζητάει σε λόφους με αραιή βλάστηση. Είναι πτωματοφάγο πουλί, αλλά την κύρια τροφή του την αποτελούν τα κόκαλα που τα καταπίνει ολόκληρα ή τα σπάει ρίχνοντάς τα από ψηλα. Γεννάει μέσα στο χειμώνα 2 αυγά. Είναι ένα από τα σπανιότερα πουλιά της Ελλάδας, αν και στη χώρα μας φωλιάζει ο μεγαλύτερος πληθυσμός από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, στην Κρήτη και πιο σπάνια στην Κ. και Β. Ελλάδα.

Βαλέρια Π.

Χριστουγεννιάτικες κάρτες

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α1 τάξης

Σκανδιναβική Χερσόνησος

Η Σκανδιναβική χερσόνησος είναι η περιοχή της βόρειας Ευρώπης που περιλαμβάνει τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τμήμα της βόρειας Φινλανδίας. Η ονομασία Σκανδιναβία προέρχεται από την περιοχή της Σκάνια, η οποία βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της χερσονήσου, δηλαδή στη νότια Σουηδία. Η χερσόνησος της Σκανδιναβίας είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος της Ευρώπης.

Γεωγραφία

Η Σκανδιναβική χερσόνησος είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος στην Ευρώπη. Έχει μήκος περίπου 1.850 χλμ. ενώ το πλάτος της κυμαίνεται από 370 ως 805 χλμ.

Βασικό χαρακτηριστικό της χερσονήσου και παράγοντας σχηματισμού της είναι οι Σκανδιναβικές Άλπεις, η οροσειρά των οποίων εκτείνεται σε όλο το μήκος της. Η οροσειρά αποτελεί το φυσικό αλλά και το πολιτικό όριο ανάμεσα στα κράτη της Σουηδίας και της Νορβηγίας. Περιμετρικά της χερσονήσου και από δυτικά προς ανατολικά και βόρεια, η ξηρά βρέχεται από:τη Βαλτική Θάλασσα, με τον Βοθνιακό κόλπο στο βορρά, η οποία περιλαμβάνει τα νησιά Ώλαντ ανάμεσα στη Σουηδία και τη Φινλανδία, και τη νήσο Γκότλαντ νοτιότερα,

τη Βόρεια Θάλασσα, με τους πορθμούς Κάτεγατ και Σκάγερακ ανάμεσα στη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Δανία, τη Νορβηγική Θάλασσα δυτικά των ακτών της Νορβηγίας, και τη Θάλασσα Μπάρεντς στο βορρά.

Το ψηλότερο σημείο της χερσονήσου είναι η κορυφή Γκλιτερτίντεν στη Νορβηγία με ύψος 2.470 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά καθώς ο παγετώνας της κορυφής σταδιακά λιώνει, η κορυφή Γκαλντχόπιγκεν, επίσης στη Νορβηγία, θεωρείται επίσης το ψηλότερο σημείο με υψόμετρο 2.469 μ. Αυτά τα βουνά της οροσειράς φιλοξενούν και τον μεγαλύτερο παγετώνα στην Ευρώπη, γνωστό με το όνομα Γιοστεντάλσμπρεεν.

Περίπου το 1/4 της έκτασης της χερσονήσου βρίσκεται βορειότερα από τον Αρκτικό κύκλο, με βορείοτερο σημείο ξηράς το ακρωτήριο Νόρντκιν. Το κλίμα της Σκανδιναβίας ποικίλει από τύπο τούντρας και υποπολικό στο βορρά, ψυχρό ωκεάνιο στις βορειοδυτικές ακτές, ως και υγρό ηπειρωτικό στο κεντρικό τμήμα και ωκεάνιο στις δυτικές, νότιες και νοτιοδυτικές ακτές. Η χερσόνησος είναι πλούσια σε δάση, σιδηρομεταλλεύματα και χαλκό, ενώ καλλιεργήσιμες εκτάσεις εντοπίζονται κύρια στη νότια Σουηδία. Αντίστοιχα, οι θαλάσσιες περιοχές ανοιχτά της Νορβηγίας στη Βόρεια Θάλασσα είναι πλούσιες σε υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η πλειοψηφία του πληθυσμού συγκεντρώνεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου. Η Στοκχόλμη και το Γκέτεμποργκ, στη Σουηδία, καθώς και το Όσλο στη Νορβηγία, είναι οι μεγαλύτερες πόλεις.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά

Η Σκανδιναβική χερσόνησος καταλαμβάνει τμήμα της λεγόμενης Βαλτικής ασπίδας, μίας στέρεης και μεγάλης επιφάνειας φλοιού, η οποία αποτελείται από αρκετά παλαιά κρυσταλλικά και μεταμορφωμένα πετρώματα. Το μεγαλύτερος μέρος του εδάφους που καλύπτει αυτή την επιφάνεια διαβρώθηκε από παγετώνες κατά την ηπειρωτική παγετωνική επέκταση, ειδικότερα στο βόρειο τμήμα όπου και η γεωλογική ασπίδα βρίσκεται πιο κοντά στην εδαφική επιφάνεια. Ως συνέπεια αυτού του φαινομένου, του υψομέτρου αλλά και του κλίματος, μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των εδαφών είναι καλλιεργήσιμα (3% στη Νορβηγία). Οι παγετώνες διαμόρφωσαν βαθιές κοιλάδες, οι οποίες και καταλήφθηκαν από τη θάλασσα στο τέλος της παγετωνικής περιόδου, δημιουργόντας τα περίφημα φιόρδ. Στο νότο, οι παγετώνες απόθεσαν μεγάλες ποσότητες ιζημάτων, σχηματίζοντας έτσι ένα χαώδες γεωλογικό τοπίο.

Αν και η Βαλτική ασπίδα είναι ιδιαίτερα στέρεη και παρουσιάζει ιδιαίτερη αντίσταση σε γεωλογικές επιδράσεις γειτονικών τεκτονικών σχηματισμών, το βάρος των σχεδόν τεσσάρων χιλιομέτρων παγετωνικών καλυμμάτων, έχει προκαλέσει τη βύθιση της επιφάνειας. Όταν οι πάγοι υποχώρησαν, η ασπίδα ανυψώθηκε ξανά, ενώ μέχρι σήμερα παρουσιάζει τάσεις ανύψωσης με ρυθμό περίπου ενός μέτρου ανά αιώνα. Αυτό έχει ως συνέπεια το νότιο τμήμα να βυθίζεται ως αντίβαρο, προκαλώντας σταδιακά πλυμμιρίδες σε βαθύπεδα και στις ακτές της Δανίας.

Το κρυσταλλικό υπόβαθρο και η απουσία εδάφους αποκαλύπτει ορυκτά κοιτάσματα μετάλλων, όπως ο σίδηρος, ο χαλκός, το νικέλιο, ο ψευδάργυρος, ο άργυρος και ο χρυσός.

Πληθυσμός

Η πρώτη καταγεγραμμένη ανθρώπινη παρουσία στη νοτιότερη περιοχή της χερσονήσου και της Δανίας χρονολογείται πριν από περίπου 12.000 χρόνια. Καθώς τα καλύμματα πάγου υποχωρούσαν, το κλίμα επέτρεψε σταδιακά τη δημουργία οικοσυστημάτων τούντρας τα οποία προσέλκυσαν νομάδες κυνηγούς. Με τη σταδιακή θέρμανση και αλλαγή του κλίματος, ευννοήθηκε η ανάπτυξη αρχικά φυλλοβόλων και στη συνέχεια αειθαλών δέντρων, τα οποία προσέλκυσαν διάφορα είδη πανίδας. Έτσι, ομάδες κυνηγών, ψαράδων και τροφοσυλλεκτών άρχισαν να εποικούν τη χερσόνησο από τη Μεσολιθική εποχή (8200 π.Χ.), με τη σταδιακή αρχή της τακτικής γεωργίας κατά τη Νεολιθική περίοδο (3200 π.Χ.).

Το βόρειο και κεντρικό τμήμα της χερσονήσου κατοικείται από τις φυλές των Σάμι, γνωστοί ως Λάπωνες, ενώ η περιοχή αναφέρεται ανεπίσημα ως Λαπωνία. Τις νωρίτερες καταγεγραμμένες περιόδους, οι φυλές αυτές καταλάμβαναν τις αρκτικές και υποαρκτικές περιοχές, καθώς και το κεντρικό τμήμα της χερσονήσου ως και την περιοχή Νταλάρνα στη Σουηδία. Γλωσσικά απέχουν από τις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες ενώ συγγενεύουν περισσότερο με την οικογένεια των Φινοουγγρικών γλωσσών, όπως τα Φιλανδικά και τα Εσθονικά. Οι υπόλοιποι κάτοικοι της χερσονήσου, σύμφωνα με καταγραφές του 9ου αιώνα, ήταν οι Νορβηγοί στις δυτικές ακτές, οι Δανοί στη σημερινή νότια και δυτική Σουηδία, καθώς και στη νοτιοανατολική Νορβηγία, φυλές των Σβερ στην περιοχή Μελαρέν και τις ανατολικές ακτές της Σουηδίας, και οι Γκέτοι στις περιοχές Βέστεργκοτλαντ και Όστεργκοτλαντ. Όλοι αυτοί γλωσσικά συγγένευαν με διαλέκτους των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, και συγκεκριμένα με τα αρχαία Νορβηγικά. Αν και τα σύνορα των κρατών έχουν μεταφερθεί, αυτές οι φυλές αποτελούν και τους κυριάρχους πληθυσμούς ακόμα και σήμερα.

Λεωνίδας Λ.

Πυθαγόρεια Διατροφή

Ήξερες ότι εξαφανίζει το 95% των ασθενειών;

Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού. Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».

Tις αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη. Κι εδώ, όπως θα δούμε, μας εντυπωσιάζει ο νόμος της αναλογικότητας!

Τα Κόκκινα Φασόλια: πραγματικά μπορούν να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας – και μοιάζουν ακριβώς όπως τα ανθρώπινα νεφρά.

Το Καρύδι: μοιάζει με έναν μικρό εγκέφαλο, ένα αριστερό και ένα δεξί ημισφαίριο, τον άνω και κάτω εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Τα καρύδια βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εγκεφαλική λειτουργία.

Το Καρότο: Η διατομή του καρότου μοιάζει με το ανθρώπινο μάτι. Τα καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος στα μάτια και ενισχύουν γενικά την λειτουργία των ματιών.

Το Σέλινο: μοιάζει με τα οστά. Το σέλινο στοχεύει ειδικά στην ενδυνάμωση και την αντοχή των οστών. Τα τρόφιμα με νάτριο, όπως το σέλινο τροφοδοτεί με τα απαραίτητα, τις σκελετικές ανάγκες του σώματος.

Το Αβοκάντο: στοχεύει στην υγεία και στη καλή λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας. Τα Αβοκάντο βοηθούν τις γυναικείες ορμόνες να έλθουν σε ισορροπία, να ρίξει ανεπιθύμητο βάρος μετά τη γέννηση, και την αποτροπή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Τα σύκα: υποκαθιστούν τους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των αρσενικών σπερματοζωαρίων, καθώς αυξάνουν και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, για βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.

Το μανιτάρι: Τα μανιτάρια μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.

Τα σταφύλια: Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.

Ginger (η πιπερόριζα): Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η υποβοήθηση της πέψης, ενώ είναι επίσης μια δημοφιλής θεραπεία για κινητικά προβλήματα-ασθένειες.

Οι Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μοιάζουν με το πάγκρεας και πράγματι επιφέρουν ισορροπία το γλυκαιμικό δείκτη των διαβητικών.

Τα κρεμμύδια: Βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τις τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

Το σκόρδο: Βοηθάει στην απομάκρυνση άχρηστων υλικών και τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες από το σώμα.

ΤΟ ΛΕΜΟΝΙ: ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ ΠΡΟΙΟΝ ΣΤΟ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ ΚΥΤΤΑΡΑ. ΕΙΝΑΙ 10000 ΦΟΡΕΣ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟ ΣΕ ΚΑΡΚΙΝΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΤΟ ΘΕΩΡΟΥΝ ΣΑΝ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΑΝΤΙΜΙΚΡΟΒΙΑΚΟΥ ΕΥΡΕΟΣ ΦΑΣΜΑΤΟΣ, ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΟΛΥΝΣΕΩΝ ΤΩΝ ΒΑΚΤΗΡΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΟΓΚΩΝ, ΙΚΑΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ ΚΑΙ ΣΚΟΥΛΗΚΙΩΝ, ΡΥΘΜΙΣΤΗ ΤΗ ΥΨΗΛΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΕΥΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.

Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο. Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων. Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό.

Τα αμύγδαλα: Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 . Β17 και ιχνοστοιχεία. Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης. Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.

Λεωνίδας Λ.